Pozwólmy dzieciom wyjść poza schematy - myślenie elastyczne



Praca z dziećmi stwarza wiele wyzwań.  Niekiedy rozwiązanie przychodzi szybko,  ale są sytuacje trudne, które wymagają wiedzy książkowej, wiedzy opartej na badaniach.

Mózg człowieka to najbardziej interesujący organ. Współczesna nauka potrafi coraz lepiej zrozumieć funkcjonowanie naszego umysłu, a my dzięki temu możemy zastosować tę wiedzę w praktyce. Książka "Elastyczny mózg. Kreatywne myślenie w czasach niepewności i chaosu"  L. Młodinowa, słynnego amerykańskiego fizyka, opisuje mechanizmy odpowiedzialne za proces elastycznego myślenia. Ma ona ukazać nam jakie mamy możliwości i jak je wykorzystać. Dowiemy się jak wykorzystać kreatywność tkwiącą w każdym z nas.

Myślenie analityczne i elastyczne

Podstawą edukacji szkolnej jest myślenie analityczne. Współczesne społeczeństwo bardzo ceni je, gdyż wspaniale nadaje się do analizy podstawowych problemów życiowych. Ten model myślenia jest oceniany za pomocą testów IQ i wszelkiego rodzaju egzaminów szkolnych. Jednocześnie jest preferowany u przyszłych pracowników. Pamiętajmy, że myślenie analityczne przebiega zgodnie ze sztywnymi, logicznymi regułami.

Zgadzam się z autorką, że nie sprawdza się ono w obliczu zmian i nowych wyzwań. Dziś mamy dostęp do wielu różnych możliwości, ale z drugiej strony co chwilę musimy rozwiązywać problemy i podejmować decyzje. Musimy dostosować sposób myślenia do tempa naszych czasów. W takich sytuacjach dobre jest myślenie elastyczne, które w dużym stopniu podlega oddziaływaniu emocji. Sprawdza się gdy musimy połączyć wiele informacji, rozwiązywać zagadki i szukać nowych metod rozwiązywania trudnych problemów. W tym momencie uwzględniamy pomysły nietypowe, wspomagamy kreatywność (która również wymaga myślenia analitycznego, aby rozwijać nowe pomysły). Na każdym kroku spotykamy wynalazki cywilizacyjne umysłów elastycznych. 

Spodobało mi się określenie autora, że myślenie to generowanie pomysłów. Uwielbiam dzieci i ludzi pełnych pomysłów.

Gdy zrozumiemy istotę procesów myślenia elastycznego, musimy nauczyć się je w pełni wykorzystywać, kontrolować, a także nimi manipulować.

Uważność i wyciszenie organizmu drogą do sukcesu

Bardzo ważną rolę w tym procesie odgrywa uważność. Człowiek uważny ma pełną świadomość wszystkich bodźców a także swoich odczuć i myśli. Jak możemy wzmacniać uważność? 

- Ćwiczenie na wyciszenie i poznanie własnego ciała.

- Ćwiczenie na wyciszenie i poznanie własnych myśli.

-Ćwiczenie na świadome jedzenie.

Wiele innych ćwiczeń i ich opisy możemy znaleźć w Internecie.  Z badań wynika że musimy je wykonywać od trzech do sześciu razy w tygodniu i już po miesiącu zauważymy zmiany. Wykorzystajmy te metody wyciszenia, odpoczynku u dzieci. Wiem, że to może być trudne ale spróbujmy. Ja często stosuję elementy wyciszenia podczas zabaw na dywanie. Zawsze znajdzie się dziecko, któremu trudno jest wytrzymać na początku, ale po kilku treningach udaje się:)

Nagroda drogą do działania

Nagroda zachęca nas do myślenia nad osiąganiem celu i podejmowaniem na tej podstawie konkretnych działań.

Mówiąc dziecku, że gdy codziennie poświęci na naukę np. pół godziny to mógłby dostawać bardzo dobre oceny. "A dlaczego miałby tego chcieć?". Dziecku może w tym momencie brakować motywacji. To układ nagrody stanowi źródło motywacji. Dążenie do celu i motywacja to jeden z głównych czynników sukcesu. Psycholodzy nazywają to determinacją. Zdeterminowane dziecko będzie konsekwentnie pracować nad rozpoczętym zadaniem. Nie straci motywacji jeśli nawet nastąpi problem. Jego elastyczny mózg sformułuje pomysł, dzięki któremu uda się rozwiązać problem.

W wielu szkołach nauczanie matematyki na poziomie podstawowym polega na bezmyślnym wykonywaniu zadań czyli korzystaniu z gotowych algorytmów. Natomiast dzieci uwielbiają wyzwania myślowe tj. gry w szachy, karty, puzzle, krzyżówki, łamigłówki... Każda z tych aktywności wymaga rozwiązania problemów dlatego jest atrakcyjniejsza. Wszyscy dobrze znamy widok uśmiechniętego dziecka, który ma świadomość, że jest na dobrej drodze do rozwiązania problemu.

Dzieci ADHD a dzieci uzdolnione.

Na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku Bonnie Cramond, pionierka w dziedzinie psychologii edukacyjnej z Georgi, zwróciła uwagę na coraz częściej pojawiające się zaburzenia niedoboru uwagi i nadpobudliwości (ADHD). Badane dzieci z ADHD i dzieci przejawiające niezwykłe talenty posiadają bardzo podobne cechy. A mianowicie łatwo się dekoncentrują i wykazują niezaspokojoną potrzebę aktywności. Badaczka jako pierwsza postanowiła zbadać czy ADHD ma korzystny wpływ na procesy myślowe. Zbadała dzieci utalentowane czy posiadają cechy ADHD a dzieci zdiagnozowane ADHD czy posiadają cechy dzieci utalentowanych. Wyniki potwierdziły wstępną tezę.

Zawsze intrygowały mnie tzw. "trudne" przypadki. Zgadzam się z badaniami B.Cramond. Dzieci nadmiernie aktywne i uzdolnione są trudne dla rodziców i dla nauczycieli, ale mają ogromny potencjał. Jeśli tylko dobrze go wykorzystamy efekty mogą być spektakularne. Są to dzieci niezwykłe i bardzo wrażliwe. Wymagają od nas mnóstwo pracy ale zostają w pamięci na długo. Są wspaniałym doświadczeniem pedagogicznym a dla rodzica powinny być dumą. Często zdarza się, że rodzice naciskają, aby ich dziecko miało wystawioną diagnozę ADHD. Myślą, że to zakończy problem ich i dziecka. Diagnoza to tylko papier. Mądry pedagog i kochający rodzic nie potrzebuje go. Planuje pracę z  dzieckiem dostosowując się do jego indywidualnych potrzeb.  Docenia proste procesy myślowe dziecka prowadzące do powstania "drobnych pomysłów" bądź do podjęcia nieudanych prób. Według badań dzieci z wiekiem na ogół z nadpobudliwości wyrastają.

Proces czytania

Dziecko widzi napis "mama". Na siatkówce powstaje obraz przedstawiający litery.To jednak tylko odwzorowanie linii, które tworzą litery.Wyraz nabierze znaczenia dopiero gdy informacja zostanie przekazana z siatkówki do kory wzrokowej, a następnie do kory skojarzeniowej, która rozpozna przedmiot jako znak, a następnie rozpozna litery i konkretne słowo. To dopiero początek. Następnie obraz trafia do innych ośrodków skojarzeniowych, w których słowu temu zostanie nadane konkretne znaczenie- z uwzględnieniem zabarwienia emocjonalnego oraz osobistych wspomnień i doświadczeń. Z tego powodu trzy czwarte neuronów mózgowych znajduje się w korze skojarzeniowej. To za sprawą neuronów skojarzeniowych możemy myśleć i formułować pomysły. To one odpowiadają za kształtowanie się naszych poglądów, to one odróżniają nas od siebie. To nas wyróżnia wśród innych ssaków i jest piękne.

Myślenie nieszablonowe

Często by rozwiązać zadanie, problem musimy wyjść poza wyznaczone ramy- potrzebujemy myślenia nieszablonowego. Potrafimy doskonale radzić sobie z sytuacjami które dobrze znamy, ale w innym przypadku mamy problem. Aby sformułować oryginalne myśli, trzeba się otworzyć na swobodny przepływ pomysłów. Nie blokujmy więc nieszablonowych pomysłów naszych dzieci i naszych uczniów. Wyróżniają się one zdolnością do elastycznego myślenia dlatego, że nie zostały jeszcze poddane oddziaływaniu kultury i nie mają doświadczeń życiowych. Dziecko nie odrzuca żadnych pomysłów. W mózgu dziecka najpierw rozwijają się ośrodki odpowiedzialne za podstawowe funkcje (motoryka sensoryka). Następnie orientacja w przestrzeni i posługiwanie się mową. Dopiero później struktury zarządcze, czyli płaty czołowe. Wraz z dojrzewaniem dziecko wyzbywa się spontaniczności i nieprzewidywalności a zdolność elastycznego myślenia się zmniejsza. 

Nie da się bezpośrednio porównać stylów myślenia niezbędnych do osiągnięcia sukcesu. Istnieją jednak cechy wspólne. Geniusz potrzebuje jednocześnie rygorystycznego myślenia analitycznego, jak i twórczego myślenia elastycznego.

Mózg jest wspaniały. Potrafi przetwarzać informacje i rozwiązywać problemy. Jego zdolności analityczne sprawiają, że radzimy sobie z wyzwaniami współczesnego świata. Aby odnieść sukces w dzisiejszym życiu, należy doskonalić od najmłodszych lat te zdolności.

W książce "Elastyczny mózg"autor wyjaśnia szereg właściwości mózgu na podstawie badań. Analizuje historię rozwoju cywilizacji w aspekcie możliwości myślenia oddolnego i odgórnego. Opisuje poszczególne systemy i procesy odpowiedzialne za elastyczne myślenie. Przedstawia możliwości kształtowania i dopracowywania tych procesów. Zachęcam do przeczytania:)

Każdy z nas może zrobić wiele, aby zacząć myśleć bardziej elastycznie i nauczyć tego swoje dzieci lub swoich uczniów.

Książka dostępna jest w podstawowym abonamencie Legimi i tam ją też przeczytałam. Uwielbiam książki w formie papierowej ich zapach, jednak od ponad roku korzystam  z aplikacji Legimi, ponieważ mogę czytać książki w każdym miejscu. Jest to praktyczne rozwiązanie.

Jeśli podoba Ci się moja forma przedstawiania ciekawych pozycji książkowych, skomentuj:)

Jagoda Babicz





Tradycje wielkanocne

W jakim celu należy obchodzić polskie tradycje?


Tradycja jest nieodłącznym elementem polskiej kultury. Jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. My dorośli musimy dołożyć  wszelkich starań aby nasze polskie zwyczaje nie uległy zapomnieniu. To nasza tożsamość i nasze korzenie. 
W dobie powszechnie panującego pędu oraz zalewających nas różnych, nie zawsze wartościowych informacji, warto zwolnić tempo w tym nadchodzącym Wielkim Tygodniu i zastanowić się nad symbolami i wartościami które wynikają z nadchodzącego święta. Dlaczego nasi przodkowie tak bardzo chcieli nam przekazać te tradycje?
Odkąd sięgam pamięcią, tradycja była obecna w moim domu. Jako dziecko bardzo lubiłam i nadal lubię ten niezwykły okres przygotowywania pisanek, ozdób i dekoracji, wspólne szykowanie koszyczka, rozmowy o dzieciństwie mojej babci Karoliny, wspólne spędzanie czasu gdy ucieraliśmy sernik w makutrze, kroiliśmy warzywa na sałatkę. Wszyscy krzątaliśmy się wokół zadań, które przydzielała mama Zosia. Do dziś zastanawiam się jak to ona robiła mając grupkę małych dzieci, brak pralki, pampersów, mleka modyfikowanego, podgrzewaczy, gazu itp. A wszystko na Święta Wielkanocne było gotowe na czas. Miała anielską cierpliwość bo mimo natłoku zadań zawsze z uśmiechem i czułością uczyła nas tradycji wielkanocnych. Zawsze powtarzała, że w tym okresie rodzina i wspólne wyjścia do kościoła jest priorytetem. Dzięki wspólnym przygotowaniom świątecznym zyskałam coś unikalnego, coś co nie da się kupić. Czas, który spędzaliśmy jako rodzina na wykonaniu ozdób, jest bezcenny i na zawsze pozostanie w mojej pamięci.
W obecnych czasach ludzie są skupieni na sobie. Dzieci coraz więcej czasu spędzają przed komputerem lub smartfonem. Rozluźniają się więzi rodzinne.

Współczesny rodzic, nauczyciel wobec tradycji

Jako dorośli powinniśmy troszczyć się o dobro i rozwój naszych dzieci. Pokażmy naszym najmłodszym świat wartości, kultury i obyczajów. Patrząc w przyszłość nie możemy zapominać o przeszłości. Nie możemy zapominać kim jesteśmy i skąd pochodzimy. To nasz wartość dodatnia. 
Poprzez kultywowanie tradycji polskich nauczymy jednocześnie wrażliwości na piękno, patriotyzmu, szacunku dla osób starszych i wartości jaką jest rodzina. 
W przyszłości  być może część młodych wyjedzie z kraju,  ale to co pozostanie w ich sercach, zostanie im na zawsze.
Czy pokażemy piękno polskiej tradycji? Zależy już od nas samych.

Najważniejsze polskie tradycje wielkanocne

Obraz Hans Braxmeier z Pixabay                                     Obraz TheUjulala z Pixabay 

1. Malowanie jajek

Jajo - symbol płodności i odradzającego się życia, dostatku, szczęścia i zdrowia.
Tradycja mówi, że gdy rozkruszymy je w kątach domu to odstraszymy tak myszy, jeśli rozrzucimy skorupki w ogrodzie, zapewnimy urodzaj, a darując pisankę komuś bliskiemu sercu zdradzamy się ze swoimi uczuciami.
Pisanki - jaja malowane farbami na różne kolory.
Kraszanki - jaja zabarwione na jednolity kolor.

Domowe sposoby barwienia jajek bez chemii:
kolor biały - wystarczy na kilka minut włożyć jajko ugotowane na twardo do szklanki z octem
kolor pomarańczowy - zanurzyć jajko na kilka minut w marchwi z dodatkiem octu
kolor brązowy - zanurzyć w mocnej kawie
kolor czerwony- łupiny z czerwonej cebuli,  kapusty modrej, owoce jeżyny
kolor różowy - włożyć jajko do wywaru z buraków, surowe jajka wkładamy i gotujemy
kolor zielony - włożyć do wywaru z młodego jęczmienia, szpinaku lub szczypiorku
kolor żółty - kurkuma lub curry, możemy też zastosować wywar z łupin cebuli, wówczas uzyskamy kolor bursztynowy
kolor niebieski - czarna borówka, wywar z modrej kapusty gotowany pół godziny

W sklepie wybierajmy jaja oznaczone "0"
Obraz _Alicja_ z Pixabay 

2. Dekoracje wielkanocne - stroiki z gałązek barwinka kupione  u sprawdzonego handlarza. Zasiana rzeżucha albo żyto


Obraz Emilia_Baczynska z Pixabay

3.Święconka w Wielką Sobotę

W Wielka Sobotę święcimy pokarm na świąteczny stół. Koszyczek z bożymi darami przystrajamy wiosennie i kolorowo (np. listkami bukszpanu, kwiatkami forsycji). wkładamy kiełbaskę (symbol dostatku), chrzan (symbolizuje pokonanie goryczy męki Chrystusa), sól (zapewnia trwałość i chroni zycie), chleb (symbolizuje Chrystusa - chleb życia), wodę (obmywa nas z grzechów), wielkanocnego baranka (symbol Baranka Bożego, czyli Jezusa) i dużo jajek (symbol nowego życia, dostatku i szczęścia oraz zdrowie).
Tymi poświęconymi produktami dzielimy się kolejnego dnia przy świątecznym śniadaniu. Każdy członek rodziny dostaje cząstkę święconki i zjada ją do końca.



Obraz zibik z Pixabay                                                                                            Obraz Emilia_Baczynska z Pixabay  


4. Rezurekcja i wielkanocne śniadanie

Wiele rodzin, zanim zasiądzie do świątecznego śniadania, idzie na ranną mszę zwaną rezurekcją. Kiedyś ta msza była wpisana w obrzęd wyganiania wiedźm ze wsi- gdy kapłan śpiewał Alleluja, z kościoła uciekały czarownice w obawie, że starca swoją moc. Hałasy podczas rezurekcji symbolizują odgłosy kamieni zasłaniających grób, pękających w czasie zmartwychwstania.
Wielkanocne śniadanie to prawdziwa uczta. Zaczyna się od dzielenia jakami. Na stole obowiązkowo jest żurek z jajkiem, białą kiełbasą i zabielony śmietaną oraz obficie przyprawiony chrzanem.
Są też domowe wędliny, jajka faszerowane lub w majonezie oraz sałatka jarzynowa. Na deser jest mazurek, tradycyjna babka wielkanocna lub sernik - czyli ciasta którym żadne dziecko się nie oprze.


5. Lany poniedziałek

Po biesiadowaniu w najbliższym gronie, w Poniedziałek wielkanocny odwiedzamy rodziny lub przyjmujemy gości u siebie ("Gość w dom Bóg w dom"). 
Ale dla dzieci to przede wszystkim śmigu-dyngus, który również wpisuje się w zwyczaj wzajemnych wizyt. 
Wiele dzieci od dłuższego czasu przygotowuje się na lany poniedziałek szykując "broń":)
Pozwólmy rano dać się oblać naszym milusińskim. Pościel można wysuszyć. Wspólna zabawa będzie wyśmienita.
Oblewanie wodą zapobiega chorobom i sprzyja płodności w najbliższym roku. Jeśli nie chcesz rodzicu być mokrym to musisz wykupić od dziecka pisanki. Na to pozwala wielkanocny zwyczaj. "Dyngus" - od niemieckiego słowa "dingen", czyli "wykupywanie się"

Życzę wspaniałego okresu wielkanocnego, dużo miłości, radości, pięknych wspólnych chwil w gronie najbliższych, kreatywnych pomysłów na czas z dziećmi i duuuużo zdrowia:)



Obraz silviarita z Pixabay                                                                                             Obraz Comfreak z Pixabay 



Wpływ nowych technologii na rozwój dziecka

     Systematyczne obcowanie z komputerem ma wiele zalet, ale zbyt wczesne i niekontrolowane korzystanie z komputera może nieść ze sobą także wiele zagrożeń i problemów. Jest to problem bardzo mi bliski. Na co dzień zauważam u moich dzieci negatywne zmiany spowodowane długotrwałym korzystaniem z gier komputerowych, zwłaszcza u chłopców. 

Od kilku lat obserwujemy stopniową zmianę wzorców spędzania czasu wolnego przez dzieci i młodzież szkolną. Coraz więcej czasu dzieci zaczęły spędzać przed telewizorem,  komputerem i smartfonem. Według badań prawie 100% rodzin posiada obecnie dostęp do Internetu. Udowodniono, że wzrost dostępu do nowych technologii nie wpływa korzystnie na wzrost inteligencji, wręcz odwrotnie.
    Na przestrzeni ostatniego roku, na skutek pandemii i nauki zdalnej, czas spędzony w Internecie i przed monitorem, wydłużył się wielokrotnie. Dzisiaj dzieci żyją bardziej w świecie wirtualnym niż rzeczywistym. Sytuacja ta ma ogromny wpływ na dalszy rozwój psychiki i inteligencji dziecka.

Efekty oddziaływań wysokiej technologii (telewizja, tablet, smartfon, komputer) na rozwój dziecka:

Okres niemowlęcy

- zwolniony przebieg rozwoju intelektualnego,
- opóźnienie lub brak nabywania zdolności językowych,
- opóźniony rozwój zabawy i kształtowania się umiejętności społecznych,
- słaba sprawność motoryczna

Okres od 4 do 12 miesiąca życia

- brak uśmiechu na widok znanej osoby,
- brak koncentracji wzrokowej na twarzy dorosłego,
- brak gaworzenia,
- brak wsłuchiwania się w głos dorosłego,
- brak gestów społecznych (np. pa, pa),
- wolniejszy rozwój dużej i małej motoryki

Okres od 12 miesiąca do 2 roku życia

- niechęć do oglądania obrazów statycznych (np. ilustracje w książkach),
- brak lub opóźniony rozwój mowy,
- brak gestu wskazywania palcem,
- sporadyczne reakcje na swoje imię,
- stan nieustannego rozproszenia

Okres od 2 do 3 roku życia

- brak respektowania reguł społecznych,
- trudności ze zrozumieniem poleceń,
- zabawę na poziomie dzieci rocznych, brak zabaw tematycznych,
- brak umiejętności zabaw w grupie rówieśniczej,
- brak respektowania reguł społecznych,
- komunikowanie się za pomocą krzyku lub płaczu,
- brak zainteresowania książkami, obrazkami,
- niepełne rozumienie języka

Okres przedszkolny i wczesnoszkolny

- zaburzenia koncentracji,
- opóźniony rozwój mowy,
- niższy iloraz inteligencji,
- opóźnienie procesów myślowych m.in. kojarzenia i analizy,
- obniżenie sprawności myślenia abstrakcyjnego i fantazji,
- problemy w komunikacji,
- problemy emocjonalne (nerwice, depresje)
- problemy z nabyciem umiejętności czytania,
- problemy z pamięcią

Okres szkolny

- obniżenie aktywności psychicznej i fizycznej, utrata zainteresowań ,
- pogłębianie się wad postawy,
- zmęczenie oczu, a nawet wady wzroku,
- brak odczuwania przyjemności,
- brak woli, niemożność podejmowania decyzji, 
- wyolbrzymianie pewnych sytuacji np. gniew złość, 
- chwiejność emocjonalna np. stany lekowe, gniew, płacz, 
- utrata uczuć społecznych, poczucia odpowiedzialności, ambicji,
- zaburzenia myślenia abstrakcyjnego i przyczynowo- skutkowego.

    Aby lepiej  zrozumieć skąd płyną tak liczne zagrożenia dla zdrowia naszych dzieci i dla nas samych (użytkowników nowoczesnych technologii), warto poznać ich nośniki. 
Oto niektóre z nich:
1. Światło i dźwięk.
    Ekrany nie wytwarzają obrazu statycznego, ale migają z określoną częstotliwością. Z tego powodu należy zadbać, aby ekran monitora, smartfon nie był w pobliżu stałego miejsca zabawy lub spania dziecka. Zwykle nie zdajemy sobie sprawy z różnorodnych dźwięków stale wydobywających się z urządzeń. Odgłosy te dla bawiącego się obok dziecka mogą być denerwujące, mogą powodować nadwrażliwość na niektóre dźwięki, nadpobudliwość psychoruchową, zaburzenia snu, itd.

2. Pole elektromagnetyczne.
    Wytwarzane jest przez płynący w urządzeniach prąd. Natężenie pola elektromagnetycznego spada wraz ze wzrostem odległości. Dlatego miejsce zabawy powinno znajdować się jak najdalej od tego źródła.

3. Pole elektrostatyczne i jonizacja powietrza
    Promieniowanie oraz wysokie napięcia powodują jonizację powietrza. Zjonizowane powietrze ma różnoraki wpływ na organizm dziecka (np. podrażnienie dróg oddechowych, błon śluzowych i skóry). 

4. Ruch powietrza
    Wewnątrz komputera znajduje się wentylator który wymusza ruch powietrza, który wymusza ruch powietrza w wewnątrz, ale częściowo na zewnątrz. Taki ruch powietrza może unosić alergeny (np. kurz, pyłki roślin doniczkowych itp.) oraz zjonizowane powietrze. Należy więc odpowiednio często czyścić wnętrze komputera z zalegającego kurzu i wietrzyć pomieszczenie oraz tak ustawić komputer aby główny prąd powietrza nie emitował bezpośrednio w kierunku miejsca spania lub przebywania dziecka.

    Patrząc na powyższe zagrożenia wiążące się z użytkowaniem komputera, tabletu lub smartfona, można dojść do wniosku, że najlepiej by było, aby zwłaszcza małe dzieci w ogóle nie stykały się z tymi urządzeniami. 
    Jestem fanką nowych technologii. Wiele razy wykorzystuje je w pracy z dziećmi. Wiem, że odpowiednio zastosowane mogą być wspaniałym narzędziem rozwoju i źródłem radości.
Pamiętajmy jednak, że nieumiejętnie używane bywają przyczyną problemów. Bądźmy rozważni i odpowiedzialni. Od tego zależy harmonijny rozwój naszych dzieci:)


Jak zapobiegać uzależnieniu?

    Jeśli jesteś rodzicem i nie chcesz, aby twoje dziecko miało problem z uzależnieniem od nowych technologii, zwróć uwagę na to:
- Ile czasu dziecko korzysta z urządzeń i w jaki sposób?
- Jak zachowuje się twoje dziecko, jeśli nie może skorzystać z urządzenia? (np. brak prądu, kara itp.)
- Czy twoje dziecko nie okłamuje cię co do długości korzystania z urządzeń?
- Czy nie pogorszyły się oceny szkolne?
- Czy kiedy dziecko korzysta z urządzeń może siedzieć nieprzerwanie wiele godzin?
- Czy zarywa sen i przestał spotykać się z kolegami, by móc korzystać z urządzeń?
- Czy na pytania dotyczące korzystania z urządzeń reaguje agresywnie?

Występowanie takich objawów może świadczyć o pojawiającym się lub już zaistniałym problemie uzależnienia. To jest odpowiedni moment by pomóc. Jeśli sami nie potrafimy, zwróćmy się o pomoc. Tu chodzi o dobro naszego dziecka.

Pozdrawiam  

Jagoda

Źródła:
M.Spitzer "Cyfrowa demencja. W jaki sposób pozbawiamy rozumu siebie i swoje dzieci"
M.Spitzer "Cyber choroby. Jak cyfrowe życie rujnuje nasze zdrowie" www.znak.com.pl
https://www.uzaleznieniabehawioralne.pl/siecioholizm/uzaleznienie-od-internetu/
http://poradnik-logopedyczny.pl/




O mnie

     Witaj na moim blogu:)

    Nazywam się Jagoda Babicz. Jestem nauczycielką edukacji wczesnoszkolnej od ponad 20 lat. Ukończyłam  edukację wczesnoszkolną i przedszkolną, terapię pedagogiczną,  kurs Montessori i bibliotekoznawstwo z edukacją medialną . 

     Miałam to szczęście, że pierwszą pracę dostałam jeszcze na studiach. Miałam szansę uczyć i studiować w tym samym czasie. Było to nie lada wyznanie, jednak pozwoliło mi wdrożyć teorię w praktykę i zobaczyć na czym polega prawdziwe nauczanie.

    Pracuję z dziećmi i młodzieżą. Uwielbiam poszukiwać i tworzyć  materiały na zajęcia. Dlatego też powstał ten blog – z chęci zgromadzenia i dzielenia się wiedzą, pomysłami i materiałami. Mam nadzieję, że rodzice również znajdą tu odpowiedź na wiele nurtujących ich pytań. Interesuję się nowościami z TIK-u. Cały czas szukam interesujących szkoleń oraz webinarów by doskonalić swój warsztat.

Prywatnie mama trójki wspaniałych, dorosłych już, dzieci. 

W wolnych chwilach uwielbiam słuchać muzyki, jeździć na rowerze, poznawać nowe miejsca i szukać  nowych inspiracji.

Zabawy ćwiczące koncentrację u dziecka

      Z abawy dla dzieci w wieku do dwóch lat  Obrazki kontrastowe. Zadaniem dziecka jest początkowo samo skupienie się na obrazku, później ...