Zabawy ćwiczące koncentrację u dziecka

   

Zabawy dla dzieci w wieku do dwóch lat 

• Obrazki kontrastowe.

Zadaniem dziecka jest początkowo samo skupienie się na obrazku, później wodzenie za nim wzrokiem. Tę rolę może pełnić maskotka czy grzechotka.

• Sortery.

Dopasowywanie elementów do odpowiednich otworów. Świetnie sprawdzają się zarówno te kupione w sklepie, jak i zrobione samodzielnie. Nie zawsze muszą być to różnorodne kształty, równie dobrze możemy samodzielnie naciąć pudełko, do którego dziecko musi wrzucać guziki lub patyczki.

• Budowanie wieży.

Budować można dosłownie ze wszystkiego! Klocki, kubeczki, książki… Uważne położenie jednego przedmiotu na drugim wymaga skupienia.

• Nawlekanie.

Makaron lub koraliki można nawlekać na sznurek lub w początkowym etapie na sztywny patyczek. Zadanie możemy utrudniać, prosząc o nawlekanie różnych kolorów lub kształtów w określonej kolejności.

Nawlekać można również makaron.

 

Zabawy dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym 

• Zapamiętywanie słów.

Powtarzanie po nauczycielu ciągu słów, np. kot, drzewo, dom. Im starsze dziecko, tym więcej słów należy zaproponować do powtórzenia.

• Rysowanie w powietrzu.

Rysowanie różnych przedmiotów, obiektów (np. domek, gwiazdka) lub figur geometrycznych prawą ręką, lewą ręką i splecionymi dłońmi.

• Wskazywanie części ciała.

Dorosły wymienia nazwy części ciała i wskazuje na nie. Dziecko słucha, patrzy i robi to samo. Następnie nauczyciel co innego mówi i co innego pokazuje, a zadaniem dziecka jest pokazywanie tylko tego, co mówi dorosły.

• Rymowanki.

Zapamiętywanie krótkich wierszyków, rymowanek i wyliczanek urozmaiconych różnymi gestami.

• Zabawa „Mucha”.

Dorosły rysuje kwadrat podzielony na osiem części-pól, a na jego środku rysuje muchę. Następnie mówi, gdzie leci mucha (np. w górę, w prawo, w dół, w lewo – każde polecenie to przesunięcie o jedno pole), a zadaniem dziecka jest wodzenie palcem lub wyobrażanie sobie tego lotu i powiedzenie, kiedy mucha wylatuje z kwadratu.

• Układanie według wzoru.

Nauczyciel układa z mozaiki geometrycznej lub koralików wzór, a dzieci wiernie go odwzorowują. Można też zachęcić dziecko do zapamiętania wzoru i odtworzenia go z pamięci (natomiast wzór zostaje zakryty).

• Bazgroły.

Rysowanie jednocześnie dwoma rękami w powietrzu lub na kartce papieru (w lustrzanym odbiciu). Do takiego rysowania świetnie nadają się symetryczne obrazki, np. koło, motyl, choinka.

• Uważne słuchanie.

Dorosły wolno czyta opowiadanie, a zadaniem dziecka jest klaśnięcie/podskoczenie zawsze wtedy, kiedy usłyszy uzgodnione wcześniej słowo, np. dom.

• Masażyki.

Prowadzący „rysuje” na plecach dziecka figury geometryczne, litery lub cyfry, a jego zadaniem jest powiedzenie, co dorosły narysował, lub narysowanie tego samego na kartce.

• Memory.

Odnajdywanie par takich samych obrazków lub obrazków pasujących do siebie (np. kot – kłębek wełny, pies – buda, wiaderko – łopatka, kubeczek – łyżeczka). • Różnice. Szukanie różnic pomiędzy dwoma obrazkami. Im starsze dziecko, tym więcej szczegółów do odszukania i tym bardziej skomplikowany obrazek.

• Popatrz, zapamiętaj i powiedz.

Dziecko ma przed sobą obrazek, na który patrzy przez minutę, starając się zapamiętać jak najwięcej szczegółów. Następnie zakrywa obrazek i ma opowiedzieć jego treść ze wszystkimi szczegółami.

• Co narysowałeś?

Dziecko otrzymuje wypunktowaną kartkę (punkty są ponumerowane). Jego zadaniem jest stworzenie rysunku poprzez połączenie punktów.

• Labirynt.

Dziecko otrzymuje kartkę z narysowanym labiryntem. Przed wejściem do labiryntu jest narysowana myszka (lub inna postać), a w jego środku ziarenko. Zadaniem dziecka jest zaprowadzenie myszki do ziarenka poprzez rysowanie trasy tak, aby myszka nie uderzyła się w ściany labiryntu. Inny wariant tego samego ćwiczenia to samodzielne rysowanie labiryntów.

• Gra towarzyska „Bierki”.

Jedno z dzieci rozsypuje bierki na stole. Następnie rozpoczyna się pojedyncze zbieranie patyczków przez poszczególnych graczy tak, aby nie poruszyć pozostałych. Wygrywa gracz, który zdobędzie najwięcej punktów.

• Przerysuj rysunek.

Dziecko ma przed sobą rysunek (stopień skomplikowania zależy od indywidualnych możliwości). Jego zadaniem jest jak najdokładniej przerysować ten obrazek na swojej kartce. Następnie wspólnie z dorosłym sprawdza, co umknęło jego uwadze.

• Odszukaj podaną literę.

Dziecko ma przed sobą krótki tekst. Jego zadaniem jest odnaleźć w nim wszystkie wielkie i małe litery odpowiadające wybranej głosce. Może je podkreślić lub otoczyć pętelką, a następnie przeliczyć, ile ich jest w tekście.

• Jak ubrana jest druga osoba?

Przyglądacie się  z uwagą sobie. Następnie siadają plecami do siebie i teraz kolejno (raz jedna osoba, raz druga) mówią, jak jest ubrana osoba siedząca tyłem. Na zakończenie odwracają się i sprawdzają, czy miały rację.

• Której zabawki brakuje?

Dorosły kładzie przed dzieckiem w jednej linii kilka przedmiotów. Daje mu chwilkę na dokładne przyjrzenie się. Teraz zasłania dziecku oczy, a następnie zabiera jakiś przedmiot. Zadaniem dziecka jest odgadnąć, który przedmiot został zabrany. Zabawę warto zacząć od trzech–czterech przedmiotów, stopniowo zwiększając ich liczbę.

• Co masz w ręce?

Dorosły zasłania dziecku oczy i daje do rąk dowolny, prosty w kształcie przedmiot, np. drewniany klocek.

 

Ćwiczenia koncentracji dla dzieci w wieku szkolnym

• Muzyka relaksacyjna

Muzyka relaksacyjna z odgłosami przyrody. Wsłuchiwanie się w nagranie i próba odgadnięcia przez malca źródeł dźwięków to również rewelacyjny sposób na poprawę jego koncentracji.

• Wpatrywanie się w tarczę zegara

Weź zegar ze wskazówkami i koniecznie sekundnikiem. Poproś dziecko, aby nie odrywało wzroku od jego tarczy przez minutę (czas stopniowo wydłużamy) i nie odrywało wzroku od tykającej wskazówki.

• Opisywanie przedmiotów

Weź dowolny przedmiot znaleziony w domu i poproś dziecko, aby opisało najdokładniej jak umie ten przedmiot. Możesz zadawać mu pytania pomocnicze: z czego to jest zrobione? Czy jest ciężkie? Do czego służy? W ten sposób uwaga dziecka zostaje przy tej jednej konkretnej rzeczy.

• Czytanie i słuchanie

Rodzic czyta opowiadanie lub bajkę, a zadaniem dziecka jest zareagowanie na wybrane słowo np. „pies” – dziecko podnosi rękę, „dom” – dziecko klaszcze itd.

• Odnajdywanie błędów w tekście

Może to być tekst, w którym pojawi się jakiś dodatkowy znak np. *,#,%. Zadanie będzie jednak o wiele trudniejsze, jeśli pojawi się dodatkowa litera lub litery zostaną zamienione miejscami.

• Wszelkie matematyczno – logiczne łamigłówki. 

 

Wspaniałej zabawy z waszymi dzieciaczkami życzę                     Jagoda 

Pozwólmy dzieciom wyjść poza schematy - myślenie elastyczne

Praca z dziećmi stwarza wiele wyzwań.  Niekiedy rozwiązanie przychodzi szybko,  ale są sytuacje trudne, które wymagają wiedzy książkowej, wiedzy opartej na badaniach.

Mózg człowieka to najbardziej interesujący organ. Współczesna nauka potrafi coraz lepiej zrozumieć funkcjonowanie naszego umysłu, a my dzięki temu możemy zastosować tę wiedzę w praktyce. Książka "Elastyczny mózg. Kreatywne myślenie w czasach niepewności i chaosu"  L. Młodinowa, słynnego amerykańskiego fizyka, opisuje mechanizmy odpowiedzialne za proces elastycznego myślenia. Ma ona ukazać nam jakie mamy możliwości i jak je wykorzystać. Dowiemy się jak wykorzystać kreatywność tkwiącą w każdym z nas.

Myślenie analityczne i elastyczne

Podstawą edukacji szkolnej jest myślenie analityczne. Współczesne społeczeństwo bardzo ceni je, gdyż wspaniale nadaje się do analizy podstawowych problemów życiowych. Ten model myślenia jest oceniany za pomocą testów IQ i wszelkiego rodzaju egzaminów szkolnych. Jednocześnie jest preferowany u przyszłych pracowników. Pamiętajmy, że myślenie analityczne przebiega zgodnie ze sztywnymi, logicznymi regułami.

Zgadzam się z autorką, że nie sprawdza się ono w obliczu zmian i nowych wyzwań. Dziś mamy dostęp do wielu różnych możliwości, ale z drugiej strony co chwilę musimy rozwiązywać problemy i podejmować decyzje. Musimy dostosować sposób myślenia do tempa naszych czasów. W takich sytuacjach dobre jest myślenie elastyczne, które w dużym stopniu podlega oddziaływaniu emocji. Sprawdza się gdy musimy połączyć wiele informacji, rozwiązywać zagadki i szukać nowych metod rozwiązywania trudnych problemów. W tym momencie uwzględniamy pomysły nietypowe, wspomagamy kreatywność (która również wymaga myślenia analitycznego, aby rozwijać nowe pomysły). Na każdym kroku spotykamy wynalazki cywilizacyjne umysłów elastycznych. 

Spodobało mi się określenie autora, że myślenie to generowanie pomysłów. Uwielbiam dzieci i ludzi pełnych pomysłów.

Gdy zrozumiemy istotę procesów myślenia elastycznego, musimy nauczyć się je w pełni wykorzystywać, kontrolować, a także nimi manipulować.

Uważność i wyciszenie organizmu drogą do sukcesu

Bardzo ważną rolę w tym procesie odgrywa uważność. Człowiek uważny ma pełną świadomość wszystkich bodźców a także swoich odczuć i myśli. Jak możemy wzmacniać uważność? 

- Ćwiczenie na wyciszenie i poznanie własnego ciała.

- Ćwiczenie na wyciszenie i poznanie własnych myśli.

-Ćwiczenie na świadome jedzenie.

Wiele innych ćwiczeń i ich opisy możemy znaleźć w Internecie.  Z badań wynika że musimy je wykonywać od trzech do sześciu razy w tygodniu i już po miesiącu zauważymy zmiany. Wykorzystajmy te metody wyciszenia, odpoczynku u dzieci. Wiem, że to może być trudne ale spróbujmy. Ja często stosuję elementy wyciszenia podczas zabaw na dywanie. Zawsze znajdzie się dziecko, któremu trudno jest wytrzymać na początku, ale po kilku treningach udaje się:)

Nagroda drogą do działania

Nagroda zachęca nas do myślenia nad osiąganiem celu i podejmowaniem na tej podstawie konkretnych działań.

Mówiąc dziecku, że gdy codziennie poświęci na naukę np. pół godziny to mógłby dostawać bardzo dobre oceny. "A dlaczego miałby tego chcieć?". Dziecku może w tym momencie brakować motywacji. To układ nagrody stanowi źródło motywacji. Dążenie do celu i motywacja to jeden z głównych czynników sukcesu. Psycholodzy nazywają to determinacją. Zdeterminowane dziecko będzie konsekwentnie pracować nad rozpoczętym zadaniem. Nie straci motywacji jeśli nawet nastąpi problem. Jego elastyczny mózg sformułuje pomysł, dzięki któremu uda się rozwiązać problem.

W wielu szkołach nauczanie matematyki na poziomie podstawowym polega na bezmyślnym wykonywaniu zadań czyli korzystaniu z gotowych algorytmów. Natomiast dzieci uwielbiają wyzwania myślowe tj. gry w szachy, karty, puzzle, krzyżówki, łamigłówki... Każda z tych aktywności wymaga rozwiązania problemów dlatego jest atrakcyjniejsza. Wszyscy dobrze znamy widok uśmiechniętego dziecka, który ma świadomość, że jest na dobrej drodze do rozwiązania problemu.

Dzieci ADHD a dzieci uzdolnione.

Na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku Bonnie Cramond, pionierka w dziedzinie psychologii edukacyjnej z Georgi, zwróciła uwagę na coraz częściej pojawiające się zaburzenia niedoboru uwagi i nadpobudliwości (ADHD). Badane dzieci z ADHD i dzieci przejawiające niezwykłe talenty posiadają bardzo podobne cechy. A mianowicie łatwo się dekoncentrują i wykazują niezaspokojoną potrzebę aktywności. Badaczka jako pierwsza postanowiła zbadać czy ADHD ma korzystny wpływ na procesy myślowe. Zbadała dzieci utalentowane czy posiadają cechy ADHD a dzieci zdiagnozowane ADHD czy posiadają cechy dzieci utalentowanych. Wyniki potwierdziły wstępną tezę.

Zawsze intrygowały mnie tzw. "trudne" przypadki. Zgadzam się z badaniami B.Cramond. Dzieci nadmiernie aktywne i uzdolnione są trudne dla rodziców i dla nauczycieli, ale mają ogromny potencjał. Jeśli tylko dobrze go wykorzystamy efekty mogą być spektakularne. Są to dzieci niezwykłe i bardzo wrażliwe. Wymagają od nas mnóstwo pracy ale zostają w pamięci na długo. Są wspaniałym doświadczeniem pedagogicznym a dla rodzica powinny być dumą. Często zdarza się, że rodzice naciskają, aby ich dziecko miało wystawioną diagnozę ADHD. Myślą, że to zakończy problem ich i dziecka. Diagnoza to tylko papier. Mądry pedagog i kochający rodzic nie potrzebuje go. Planuje pracę z  dzieckiem dostosowując się do jego indywidualnych potrzeb.  Docenia proste procesy myślowe dziecka prowadzące do powstania "drobnych pomysłów" bądź do podjęcia nieudanych prób. Według badań dzieci z wiekiem na ogół z nadpobudliwości wyrastają.

Proces czytania

Dziecko widzi napis "mama". Na siatkówce powstaje obraz przedstawiający litery.To jednak tylko odwzorowanie linii, które tworzą litery.Wyraz nabierze znaczenia dopiero gdy informacja zostanie przekazana z siatkówki do kory wzrokowej, a następnie do kory skojarzeniowej, która rozpozna przedmiot jako znak, a następnie rozpozna litery i konkretne słowo. To dopiero początek. Następnie obraz trafia do innych ośrodków skojarzeniowych, w których słowu temu zostanie nadane konkretne znaczenie- z uwzględnieniem zabarwienia emocjonalnego oraz osobistych wspomnień i doświadczeń. Z tego powodu trzy czwarte neuronów mózgowych znajduje się w korze skojarzeniowej. To za sprawą neuronów skojarzeniowych możemy myśleć i formułować pomysły. To one odpowiadają za kształtowanie się naszych poglądów, to one odróżniają nas od siebie. To nas wyróżnia wśród innych ssaków i jest piękne.

Myślenie nieszablonowe

Często by rozwiązać zadanie, problem musimy wyjść poza wyznaczone ramy- potrzebujemy myślenia nieszablonowego. Potrafimy doskonale radzić sobie z sytuacjami które dobrze znamy, ale w innym przypadku mamy problem. Aby sformułować oryginalne myśli, trzeba się otworzyć na swobodny przepływ pomysłów. Nie blokujmy więc nieszablonowych pomysłów naszych dzieci i naszych uczniów. Wyróżniają się one zdolnością do elastycznego myślenia dlatego, że nie zostały jeszcze poddane oddziaływaniu kultury i nie mają doświadczeń życiowych. Dziecko nie odrzuca żadnych pomysłów. W mózgu dziecka najpierw rozwijają się ośrodki odpowiedzialne za podstawowe funkcje (motoryka sensoryka). Następnie orientacja w przestrzeni i posługiwanie się mową. Dopiero później struktury zarządcze, czyli płaty czołowe. Wraz z dojrzewaniem dziecko wyzbywa się spontaniczności i nieprzewidywalności a zdolność elastycznego myślenia się zmniejsza. 

Nie da się bezpośrednio porównać stylów myślenia niezbędnych do osiągnięcia sukcesu. Istnieją jednak cechy wspólne. Geniusz potrzebuje jednocześnie rygorystycznego myślenia analitycznego, jak i twórczego myślenia elastycznego.

Mózg jest wspaniały. Potrafi przetwarzać informacje i rozwiązywać problemy. Jego zdolności analityczne sprawiają, że radzimy sobie z wyzwaniami współczesnego świata. Aby odnieść sukces w dzisiejszym życiu, należy doskonalić od najmłodszych lat te zdolności.

W książce "Elastyczny mózg"autor wyjaśnia szereg właściwości mózgu na podstawie badań. Analizuje historię rozwoju cywilizacji w aspekcie możliwości myślenia oddolnego i odgórnego. Opisuje poszczególne systemy i procesy odpowiedzialne za elastyczne myślenie. Przedstawia możliwości kształtowania i dopracowywania tych procesów. Zachęcam do przeczytania:)

Każdy z nas może zrobić wiele, aby zacząć myśleć bardziej elastycznie i nauczyć tego swoje dzieci lub swoich uczniów.

Książka dostępna jest w podstawowym abonamencie Legimi i tam ją też przeczytałam. Uwielbiam książki w formie papierowej ich zapach, jednak od ponad roku korzystam  z aplikacji Legimi, ponieważ mogę czytać książki w każdym miejscu. Jest to praktyczne rozwiązanie.

Jeśli podoba Ci się moja forma przedstawiania ciekawych pozycji książkowych, skomentuj:)

Jagoda Babicz

Tradycje wielkanocne

W jakim celu należy obchodzić polskie tradycje?

Tradycja jest nieodłącznym elementem polskiej kultury. Jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. My dorośli musimy dołożyć  wszelkich starań aby nasze polskie zwyczaje nie uległy zapomnieniu. To nasza tożsamość i nasze korzenie. 

W dobie powszechnie panującego pędu oraz zalewających nas różnych, nie zawsze wartościowych informacji, warto zwolnić tempo w tym nadchodzącym Wielkim Tygodniu i zastanowić się nad symbolami i wartościami które wynikają z nadchodzącego święta. Dlaczego nasi przodkowie tak bardzo chcieli nam przekazać te tradycje?

Odkąd sięgam pamięcią, tradycja była obecna w moim domu. Jako dziecko bardzo lubiłam i nadal lubię ten niezwykły okres przygotowywania pisanek, ozdób i dekoracji, wspólne szykowanie koszyczka, rozmowy o dzieciństwie mojej babci Karoliny, wspólne spędzanie czasu gdy ucieraliśmy sernik w makutrze, kroiliśmy warzywa na sałatkę. Wszyscy krzątaliśmy się wokół zadań, które przydzielała mama Zosia. Do dziś zastanawiam się jak to ona robiła mając grupkę małych dzieci, brak pralki, pampersów, mleka modyfikowanego, podgrzewaczy, gazu itp. A wszystko na Święta Wielkanocne było gotowe na czas. Miała anielską cierpliwość bo mimo natłoku zadań zawsze z uśmiechem i czułością uczyła nas tradycji wielkanocnych. Zawsze powtarzała, że w tym okresie rodzina i wspólne wyjścia do kościoła jest priorytetem. Dzięki wspólnym przygotowaniom świątecznym zyskałam coś unikalnego, coś co nie da się kupić. Czas, który spędzaliśmy jako rodzina na wykonaniu ozdób, jest bezcenny i na zawsze pozostanie w mojej pamięci.

W obecnych czasach ludzie są skupieni na sobie. Dzieci coraz więcej czasu spędzają przed komputerem lub smartfonem. Rozluźniają się więzi rodzinne.

Współczesny rodzic, nauczyciel wobec tradycji

Jako dorośli powinniśmy troszczyć się o dobro i rozwój naszych dzieci. Pokażmy naszym najmłodszym świat wartości, kultury i obyczajów. Patrząc w przyszłość nie możemy zapominać o przeszłości. Nie możemy zapominać kim jesteśmy i skąd pochodzimy. To nasz wartość dodatnia. 

Poprzez kultywowanie tradycji polskich nauczymy jednocześnie wrażliwości na piękno, patriotyzmu, szacunku dla osób starszych i wartości jaką jest rodzina. 

W przyszłości  być może część młodych wyjedzie z kraju,  ale to co pozostanie w ich sercach, zostanie im na zawsze.

Czy pokażemy piękno polskiej tradycji? Zależy już od nas samych.

Najważniejsze polskie tradycje wielkanocne

Obraz Hans Braxmeier z Pixabay                                     Obraz TheUjulala z Pixabay 

1. Malowanie jajek

Jajo - symbol płodności i odradzającego się życia, dostatku, szczęścia i zdrowia.

Tradycja mówi, że gdy rozkruszymy je w kątach domu to odstraszymy tak myszy, jeśli rozrzucimy skorupki w ogrodzie, zapewnimy urodzaj, a darując pisankę komuś bliskiemu sercu zdradzamy się ze swoimi uczuciami.

Pisanki - jaja malowane farbami na różne kolory.

Kraszanki - jaja zabarwione na jednolity kolor.

Domowe sposoby barwienia jajek bez chemii:

kolor biały - wystarczy na kilka minut włożyć jajko ugotowane na twardo do szklanki z octem

kolor pomarańczowy - zanurzyć jajko na kilka minut w marchwi z dodatkiem octu

kolor brązowy - zanurzyć w mocnej kawie

kolor czerwony- łupiny z czerwonej cebuli,  kapusty modrej, owoce jeżyny

kolor różowy - włożyć jajko do wywaru z buraków, surowe jajka wkładamy i gotujemy

kolor zielony - włożyć do wywaru z młodego jęczmienia, szpinaku lub szczypiorku

kolor żółty - kurkuma lub curry, możemy też zastosować wywar z łupin cebuli, wówczas uzyskamy kolor bursztynowy

kolor niebieski - czarna borówka, wywar z modrej kapusty gotowany pół godziny

W sklepie wybierajmy jaja oznaczone "0"

Obraz _Alicja_ z Pixabay 

2. Dekoracje wielkanocne - stroiki z gałązek barwinka kupione  u sprawdzonego handlarza. Zasiana rzeżucha albo żyto

Obraz Emilia_Baczynska z Pixabay

3.Święconka w Wielką Sobotę

W Wielka Sobotę święcimy pokarm na świąteczny stół. Koszyczek z bożymi darami przystrajamy wiosennie i kolorowo (np. listkami bukszpanu, kwiatkami forsycji). wkładamy kiełbaskę (symbol dostatku), chrzan (symbolizuje pokonanie goryczy męki Chrystusa), sól (zapewnia trwałość i chroni zycie), chleb (symbolizuje Chrystusa - chleb życia), wodę (obmywa nas z grzechów), wielkanocnego baranka (symbol Baranka Bożego, czyli Jezusa) i dużo jajek (symbol nowego życia, dostatku i szczęścia oraz zdrowie).

Tymi poświęconymi produktami dzielimy się kolejnego dnia przy świątecznym śniadaniu. Każdy członek rodziny dostaje cząstkę święconki i zjada ją do końca.

Obraz zibik z Pixabay                                                                                            Obraz Emilia_Baczynska z Pixabay  

4. Rezurekcja i wielkanocne śniadanie

Wiele rodzin, zanim zasiądzie do świątecznego śniadania, idzie na ranną mszę zwaną rezurekcją. Kiedyś ta msza była wpisana w obrzęd wyganiania wiedźm ze wsi- gdy kapłan śpiewał Alleluja, z kościoła uciekały czarownice w obawie, że starca swoją moc. Hałasy podczas rezurekcji symbolizują odgłosy kamieni zasłaniających grób, pękających w czasie zmartwychwstania.

Wielkanocne śniadanie to prawdziwa uczta. Zaczyna się od dzielenia jakami. Na stole obowiązkowo jest żurek z jajkiem, białą kiełbasą i zabielony śmietaną oraz obficie przyprawiony chrzanem.

Są też domowe wędliny, jajka faszerowane lub w majonezie oraz sałatka jarzynowa. Na deser jest mazurek, tradycyjna babka wielkanocna lub sernik - czyli ciasta którym żadne dziecko się nie oprze.

5. Lany poniedziałek

Po biesiadowaniu w najbliższym gronie, w Poniedziałek wielkanocny odwiedzamy rodziny lub przyjmujemy gości u siebie ("Gość w dom Bóg w dom"). 

Ale dla dzieci to przede wszystkim śmigu-dyngus, który również wpisuje się w zwyczaj wzajemnych wizyt. 

Wiele dzieci od dłuższego czasu przygotowuje się na lany poniedziałek szykując "broń":)

Pozwólmy rano dać się oblać naszym milusińskim. Pościel można wysuszyć. Wspólna zabawa będzie wyśmienita.

Oblewanie wodą zapobiega chorobom i sprzyja płodności w najbliższym roku. Jeśli nie chcesz rodzicu być mokrym to musisz wykupić od dziecka pisanki. Na to pozwala wielkanocny zwyczaj. "Dyngus" - od niemieckiego słowa "dingen", czyli "wykupywanie się"

Życzę wspaniałego okresu wielkanocnego, dużo miłości, radości, pięknych wspólnych chwil w gronie najbliższych, kreatywnych pomysłów na czas z dziećmi i duuuużo zdrowia:)

Obraz silviarita z Pixabay                                                                                             Obraz Comfreak z Pixabay